gort-zw

Boeker Hans Verschoof

Boeker Hans Verschoof

 

‘Ik timmer alles vooraf zoveel mogelijk dicht’

Als band wil je natuurlijk zoveel mogelijk spelen. En in het begin kun je nog wel van alles zelf regelen of via vrienden en kennissen, maar als het er in je band dan wat professioneler aan toegaat, is het raadzaam om een boeker in de arm te nemen. Hans Verschoof is boeker. Al jarenlang verzorgt hij, vooral voor de Nederlandse poppodia en festivals, optredens van bands en artiesten. 

Nu is het volgens mij zo dat je niet als boeker wordt geboren en ook niet als klein jongetje ineens de ingeving krijgt : weet je wat, ik word boeker! Dus hoe is dat bij Hans gegaan?
“Tja, ik ben er een beetje ingerold. Ik wilde eigenlijk sportjournalist worden, totdat iemand tegen me zei dat ik dan wel elke zaterdag en zondag tot op hoge leeftijd langs de lijn zou moeten blijven staan. En of dat nou zo aanlokkelijk is…. Maar ik ben wel journalist geworden. Eerst schreef ik voor het plaatselijke krantje van Sneek en later heb ik mij ontwikkeld tot bedrijfsjournalist en – vanwege mijn grote passie voor muziek – tot popjournalist.”
“Die twee soorten journalistiek kwamen eigenlijk samen toen ik voor DIBA International Concerts ging werken. Zij deden alle Europese tours van BB King, Fats Domino en The Everly Brothers. Bovendien hebben ze samengewerkt met Santana en Joe Cocker. Ik schreef al het promotiemateriaal en deed de perspromotie. Ik heb in die tijd enorm veel geleerd, want ik mocht bij de concerten steeds ‘in de keuken kijken’. Ook bij de samenwerking tussen BB King en U2. Ik ben heel leergierig en heb mijn ogen goed de kost gegeven. Ik vond het fascinerend om te leren hoe je met artiesten omgaat en hoe producties precies lopen. Daar heb ik tot op de dag van vandaag nog steeds profijt van.”
“Toen begonnen bevriende bands te vragen of ik ook hun promomateriaal en bio’s wilde gaan schrijven en daar kwam het boekingenverhaal later bij. Ik ben dus echt niet alleen boeker, want ik heb er daarnaast een heleboel verschillende taken bij. Op een gegeven moment werden dat ook managementtaken. Ik ging me, zeg maar, overal mee ‘bemoeien’. Van de setlist tot de volgorde van de nummers op een plaat, hoe de band eruit ziet op de bühne qua kleding, het licht, noem maar op. Ik drong me niet op, maar ik merkte dat er soms dankbaar gebruik van werd gemaakt. En in die variatie heb ik mijn rol ook helemaal gevonden. Ik zou het bijna saai vinden om ‘alleen maar’ boekingen te doen.”

In de loop der jaren heeft Verschoof een netwerk opgebouwd van zalen en contacten en natuurlijk een ‘stal’ met bands en artiesten.
“Ik heb me ooit voorgenomen toen ik hieraan begon: ik wil alleen maar werken met bands die muziek maken waar ik kippenvel van krijg. Ik moet ook volledig in een band geloven om die act overtuigend te kunnen verkopen. De eerste keer dat je een zaal benadert moet je natuurlijk wel een goed verhaal hebben. Maar het helpt ook als je regelmatig concerten van je eigen bands bezoekt zodat de zaal een gezicht heeft bij de firma waarmee ze zaken doen. En misschien dat je dan wel eens de helft van de show moet missen – dat is me wel eens kwalijk genomen door één van de bandleden – omdat je aan de bar zit te praten met de programmeur van de zaal. Maar van die investering profiteert de band die daar staat te spelen de volgende keer natuurlijk ook mee. Als ik een festival benader, dan zorg ik ervoor dat ik van alles over dat festival heb gelezen. Ik geloof ook niet in een snelle verkoopbabbel van tien minuten. Ik wil graag echt in gesprek met mensen.”

Nu is er een aantal constructies waar bands en zaaleigenaren – en dus ook boekers – mee werken. ‘Uitkoop’ en ‘eigen risico’ zijn termen die je veel hoort.
“Ik werk altijd met een uitkoopsom en heb daarnaast in het algemeen te maken met artiesten die zelfstandig zijn en mij een nota plus btw sturen. De zaal krijgt van mij ook een btw-factuur en een verklaring omtrent inhoudingsplicht, zodat zij administratief gedekt zijn. Sommige artiesten zijn niet zelfstandig en die verloon ik dan, zoals dat heet. Ik ben niet zo’n liefhebber van het op eigen risico iets organiseren, vooral vanwege juist dat risico. En als het optreden niet echt in de buurt is, kun je de promotie ook niet goed in het oog houden. Afspraken voor een garantiebedrag komen ook wel voor. Dan wordt er een bepaald bedrag gegarandeerd door de zaaleigenaar. Na een berekening van de verwachte kosten en baten kom je tot een zogenaamd ‘break-even punt’. Alle inkomsten boven dat punt worden op basis van 70/30 of 80/20 verdeeld tussen de band en de zaal waarbij de band het hoogste percentage krijgt. Als je een bepaalde zaal heel graag wilt aandoen of als het bijvoorbeeld promotioneel interessant is kun je ook een wat lager garantiebedrag afspreken.”

Het lijkt mij belangrijk dat bands en boekers elkaar begrijpen en aanvullen om optimale resultaten te kunnen behalen.
“Absoluut. Ik heb mijn bedrijf ‘Principle Agency’ genoemd omdat ik in mijn werk een aantal principes hanteer. Het eerste en misschien wel belangrijkste is transparantie. Vertrouwen is heel belangrijk. Dus als er ook maar de geringste twijfel bestaat over, met name, de financiële gang van zaken, ga dan niet binnen de band zitten speculeren, maar kom direct naar me toe. Ik geef graag alle uitleg over en inzage in contracten en nota’s. Je mag zelfs mijn bankafschriften zien. Verder wil ik graag boekingen regelen, maar daar moet ik dan wel de juiste ‘tools’ voor hebben. De band moet natuurlijk live goed presteren, maar ik verwacht ook van de bandleden dat ze zich gedragen. Mijn manier van werken is erop gericht om voor nu maar ook in de toekomst teleurstellingen over en weer zoveel mogelijk te voorkomen.”

Ook met Hans kan ik niet om het onderwerp ‘de crisis’ heen.
“Ik had al signalen opgevangen uit het theatercircuit, want daar had de neergang al eerder toegeslagen. Ja, het is allemaal minder en moeilijker geworden, vooral het laatste jaar. Dat merk je bij festivals bijvoorbeeld door een afname van sponsoring, waardoor het lastiger wordt om een mooi programma neer te zetten. Je merkt het aan de programmeurs in de zalen die misschien wel wat minder idealistisch te werk gaan en meer op de kille cijfers letten. Maar je ziet het ook aan de bezoekersaantallen. Zelfs bands van naam zijn geen garantie meer voor een volle zaal. Tom Petty had 25 jaar niet in Nederland gespeeld maar de HMH was toch nog niet uitverkocht. Goed, een kaartje kostte dan ook wel 75 euro, maar toch. En het beetje ruimte dat er nu is gekomen door het terugdraaien van het btw-tarief van 19 naar 6 procent gebruiken de zaaleigenaren dan soms om hun kaartjes wat goedkoper te kunnen maken.”

Is er iets wat Verschoof beginnende bands zou kunnen adviseren ?
“Ja, het allerbelangrijkste is: ga zoveel mogelijk spelen, probeer je dromen waar te maken en zorg dat je er lol in hebt! Via internet kun je een heleboel zelf uitvogelen en regelen. Als je jezelf echt moet gaan verkopen, is het moment misschien daar om dat door iemand anders te laten doen, want het is natuurlijk niet ideaal om jezelf aan te prijzen. Maar zorg dat je zaakjes zijn geregeld. Als ik voor ’t eerst een overeenkomst met iemand aanga dan wil ik de betaling vooraf binnen hebben. Gewoon om gesodemieter achteraf te voorkomen. En voor de andere contacten geldt: betaling uiterlijk binnen 1 week. Mijn artiesten hebben het beste van zichzelf gegeven dus die willen ook op tijd hun centjes hebben. Ik timmer alles tevoren zoveel mogelijk dicht. Alles wordt op tijd gecheckt en zonodig gedubbelcheckt. Zodat ik met een gerust hart naar optredens van mijn artiesten kan gaan kijken. De bandleden weten waar ze aan toe zijn en de mensen van de zaal ook. Dan is het, ondanks de vele kilometers die ik er soms voor moet maken, gewoon een uitje voor me.”
“Ik zie de laatste jaren binnen het vak in toenemende mate een soort opportunisme verschijnen en dat baart me wel eens zorgen. Via de – vooral nieuwe – media wordt iets tot een hype gemaakt en dat valt dan genadeloos door de mand. Zonde. Ik zie heel veel van wat er op de Nederlandse podia gebeurt. Ook als het geen bands van mij zijn, ga ik vaak kijken. Gelukkig zijn er vele geweldige bands in Nederland en met een aantal daarvan mag ik werken. Moet je nagaan: toen ik een jaar of zestien was en in de vierde klas van de middelbare school zat, heb ik met bevende vingers het telefoonnummer van Kaz Lux zitten draaien om hem te vragen of hij een interview wilde doen voor een krantje in Sneek. En Kaz was niet de enige die ik schoorvoetend benaderde. En nu is het grappige dat ik met en voor die mensen werk. Dat is toch fantastisch?”

Meer informatie: www.principle-agency.nl

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email to someone
Gerrit Hiddink

Geschreven door

Gerrit is één v.d. drijvende krachten achter Bandcoach magazine en tevens ervaren zanger, drummer en bandcoach.

Reacties (0)

Gerelateerde artikelen

Kennispartners

knowledge partners