DSC_9686bewerkt

Bandcoachsessie: Suitcase Money

Bandcoachsessie: Suitcase Money

 

Knelpunten in dynamiek en arrangementen

Psychedelische poprock met een vette knipoog naar de jaren tachtig. De vijfkoppige formatie Suitcase Money dompelt je onder in een wereld van melancholie en nostalgie. Er blijken nog wat knelpunten in dynamiek en arrangement,en de podiumpresence heeft behoefte aan een opkikker. Bandcoach Lorenzo Augusti reist af naar Belgisch Limburg en helpt hen op weg.

De band maakt zich klaar terwijl Lorenzo de sfeer opsnuift. Drummer Martijn deelt oordopjes uit terwijl Jens en Kristof de gitaren stemmen. Er hangt een ietwat nerveuze sfeer, want de band heeft geen idee wat ze kunnen verwachten van de eerste coaching in hun bestaan. “Zorg jij soms voor derde gitaar”, vraagt Lorenzo verrast aan frontman Koen. In enkele nummers komen er inderdaad drie gitaren aan te pas. Dat blijkt ook meteen een probleem te zijn. Lorenzo valt meteen met de deur in huis. “Het is inderdaad absoluut niet gemakkelijk om drie gitaren goed te arrangeren. Zelfs als ik de bandcoach van Iron Maiden was, zou ik hen vriendelijk verzoeken één gitaar aan de kant te leggen.”

Te dun
Kristof laat een intro door zijn amp klinken waar U2 jaloers op zou zijn. Toch speelt de band het eerste nummer met een zekere ingetogenheid. Ze twijfelen aan zichzelf, dat merkt Lorenzo meteen. De coach probeert de moraal op te krikken: “Ik ben aangenaam verrast! Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar dit is echt wel goede popmuziek hoor.”

Suitcase Money

De toon is gezet, en het oprechte compliment van Lorenzo doet de band popelen om er dieper op in te gaan. “Je kan misschien beginnen me te vertellen waar die vervelende brom vandaan komt”, lacht Kristof. “Die brom komt door je distortion-pedaaltje”, legt Lorenzo uit. “Maar dat is niet het grootste probleem. Je sound klinkt veel te dun. Ironisch genoeg ligt dat aan de afstelling van je distortion, want je cleane signaal heeft wel genoeg body. Dat is geen probleem wanneer de bandje ondersteunt, maar wel wanneer je solo speelt.”„Nemen jullie naast demo’s ook repetities op? Het is belangrijk om iedere keer opnieuw naar je muziek te luisteren en te ontleden, dan had je dit misschien zelf ook al kunnen constateren.”Het is niet alleen Kristof die kampt met een dunne sound. Ook bassist Kim kiest te vaak voor de hoge regionen. “Probeer wat meer noten in het lage register te spelen, dan krijgen de nummers veel meer body.”
Het zweverige nummer zet opnieuw in en Lorenzo krijgt een grote lach op z’n gezicht: “Zie je wel, nu al krijg ik er kippenvel van. De subtielste veranderingen kunnen voor een hemelsbreed verschil zorgen. Je mag niet vergeten dat je in principe hetzelfde speelt, alleen net iets anders bekeken.” Over die laatste woorden moet de band even nadenken. Plots lijken vele problemen zich op te lossen met slechts enkele aangepaste noten.

Afstemmen op elkaar
Kristof is enthousiast, maar twijfelt nog steeds wat over z’n sound. “Hoe weet ik of mijn delay goed zit?” Lorenzo kijkt even naar de vele pedaaltjes op de grond.“Als er geen tap-functie op je delaypedaal zit, dan zal je die keuze op voorhand moeten maken. Daarom raad ik aan om ook live gebruik te maken van een metronoom. Vaak kan de drummer alleen het lampje van de metronoom gebruiken om zeker te zijn dat er in het juiste tempo wordt gestart. Het is trouwens ook moeilijk je delay te beoordelen met een drukke riff. Je kan beter eenmalig aanslaan en luisteren naar het resultaat van je delay.”
“In jullie genre is het belangrijk te spelen met dynamiek. Zodra Koen de eerste zanglijnen inzet, moeten jullie allemaal terug in volume. Bijna iedere band maakt diezelfde fout: de snare moet net wat minder hard, sla die gitaar iets minder aan… Jullie moeten de vocaal de ruimte geven in de mix. Dat is niet alleen de taak van de geluidstechnicus, ook onderling moet je proberen niet in elkaars frequenties te zitten. Die strijkers bijvoorbeeld zijn prachtig in het refrein, ze geven een groots, symfonisch gevoel. Maar door ze in de rustige strofes weg te laten, creëer je meer dynamiek. Misschien is het leerzaam om dit nummer eens instrumentaal te spelen.
Dan kunnen jullie nog nauwkeuriger luisteren naar de details. Daarna doen we het opnieuw en zingt Koen weer mee.”
De band merkt dat Lorenzo niet van plan is het snel op te geven, want ook een derde en vierde keer blijft de coach schaven en schuren aan de ideale verhoudingen.“Merken jullie trouwens dat sommige gitaarstukken veel luider klinken dan andere? Volgens mij kun je dit beter horen wanneer je de versterkers wat kantelt. Eigenlijk is de bassist de enige die echt ideaal staat: helemaal tegenover zijn amp in plaats van ervoor.” Jens vraagt zich af of dit live ook wel aan te raden is, want er zijn genoeg momenten dat Suitcase Money zonder PA moet spelen. “Tuurlijk is dat geen probleem. Ze zullen je in de zaal evengoed horen, alleen zal jij jezelf nu ook wat beter gaan horen.”

DSC_9487bewerkt

Communicatie
Lorenzo gaat meteen verder met een andere opmerking: “Het valt op dat jullie ontzettend veel door elkaar praten. Het klinkt misschien wat lullig, maar in een band moet je echt leren zwijgen als iemand anders aan het woord is. Anders verlies je kostbare tijd. Live is het zelfs nog belangrijker niet door elkaar te praten, want dat maakt een warrige indruk.
Koen gaat akkoord: “Ik heb vooral een probleem met verbindende teksten. Soms vallen hierdoor genante stiltes, maar ik heb geen flauw idee wat ik anders zou kunnen vertellen dan het onderwerp van de song. ”Lorenzo: “Ook hier wordt weer duidelijk hoe belangrijk een goede voorbereiding is. In principe moet je voor elke situatie reeds de gepaste woorden klaar hebben.
Er kan altijd wel wat onverwachts gebeuren, maar probeer ook dan steeds het publiek op een positieve manier te betrekken. Als band moet je elk probleem kunnen opvangen. Speelt een gitarist een snaar over? Dan moet de andere de partijen kunnen overnemen. Gaat het zaallicht te vroeg aan? Maak er dan een grapje over.”

Intensieve coaching
De band neemt zich voor om enkele nummers achter elkaar te spelen alsof het om een live-set gaat. Wanneer de noten van het eerste nummer uitdeinen is Suitcase Money zijn goede voornemen reeds vergeten. Ze schieten meteen in discussiemodus over de uitvoering van het nummer. “Het lijkt me dat dit niet de bedoeling was, toch”, vraagt Lorenzo. Koen lacht: “Ach, het is maar een repetitie. Live zien we dat dan wel weer. ”De goede voornemens van de band zijn een stap in de goede richting, maar blijken meer discipline dan verwacht te vergen om dit ook effectief tot een goed einde te brengen.
Suitcase Money is na afloop in ieder geval laaiend enthousiast. “Dat was een intensievere coaching dan verwacht”, zegt Martijn. Ook de andere leden zijn van mening dat Lorenzo hen de ogen opende op een positieve manier. “We hebben nog veel werk om alles inde praktijk te kunnen brengen, maar dat hebben we er graag voor over”, vertelt Kristof. Lorenzo was niet mals voor de band, maar iedereen is het met de coach eens. “Aan complimentjes heb je niets. Je kan alleen maar beter worden door bezig te zijn met de dingen die niet goed zijn.”


DSC_9654bewerkt

Suitcase Money bestaat uit Koen Zeegers (vocals, gitaar, keys), Kristof Cleenders (gitaar), Jens Wijnants (gitaar), Kim Vanelderen (bas) en Martijn Bas (drums). Ze stonden voor enkele wisselingen in hun line-up en het was even zoeken naar een specifieke sound. Toch lijken ze sinds 2007 hun draai te hebben gevonden. Hun zogenaamde ‘post-punk’ wordt gewaardeerd, als gevolg daarvan staan ze regelmatig op kleine en middelgrote festivals in heel België. Muziek van Suitcase Money vind je op http://www.myspace.com/ suitcasemoney

Door Jimmy Schepers
Foto’s: Liesbeth Gaethofs

 

Note van de redactie: Dit artikel verscheen eerder in Bandcoach 13 - oktober 2011. 
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email to someone

Geschreven door

Jimmy Schepers, redacteur Bandcoach Magazine

Reacties (0)

Gerelateerde artikelen

Kennispartners

knowledge partners