Bandcoach. Fromiss bij Mc Chicks

Bandcoachsessie: Fromiss meets McChicks

Bandcoachsessie: Fromiss meets McChicks

 

 Rockchicks pur sang versus rockchicks in spé

Wie ooit McChicks heeft gezien en gehoord, weet het zeker: dit is veruit de beste vrouwelijke poprockformatie die Nederland rijk is. Krachtige songs met een stevige beat en heerlijk klinkende gitaren met harmonieuze zang. Fromiss, de meidenband uit Borne, kreeg de unieke gelegenheid om bij McChicks op bezoek te gaan en van hen te leren hoe je goede muziek schrijft, arrangeert en speelt. Rockchicks pur sang versus rockchicks in spé.

 

Bandcoach. Fromiss bij Mc Chicks

 

 

Twee jaar geleden verscheen het debuutalbum van McChicks en dat was meteen een doorslaand succes. Nederland sprak bijna in superlatieven over de drie musicerende, componerende vrouwen Tessa Boomkamp (drums & zang), Astrid Akse (gitaar & zang) en Phaedra Kwant (bas & zang). En terecht ,want McChicks zette een bijna on-Nederlands geluid neer; dat klinkt alsof de dames hun ‘roots’ hebben in de muziekclubs van Nashville of New Orleans en niet in de Hollandse stamppotcultuur.

De muziek kun je zonder moeite vergelijken met Bonnie Riatt, Indigo Girls en Melissa Etheridge. Goed gecomponeerde songs waarbij het vooral opvalt hoe goed Tessa, Astrid en Phaedra samen zingen. Het komt zelden voor dat je muzikanten ontmoet die niet alleen in hun instrument talent laten zien, maar ook nog eens met hun stem. Het is dan ook niet vreemd dat het de drie dames muzikaal voor de wind gaat. En dan niet zozeer met McChicks, maar als begeleidende muzikanten voor anderen.
Ze zijn zo druk met het andere werk dat ze nauwelijks tijd hebben om McChicks verder op de kaart te zetten. Voor Bandcoach en Fromiss (Pia, Lieke, Marlijn, Janneke en Aniek) willen ze echter met enthousiasme tijd vrijmaken om eens kritisch, maar opbouwend, naar de eigen geschreven nummers van Fromiss te luisteren en met hen te werken om de songs te verbeteren. En voor de meiden van Fromiss is er geen betere band te benoemen, die hen weer een stap verder kan helpen in de muzikale ontwikkeling.

Arrangeren

De oefenruimte in Amsterdam is een echt muziekhol dat veel muziek, lange nachten en creativiteit uitstraalt. En bovendien heeft de ruimte een goede eigen studio van Rebelmusic (Martijn van Waveren). Al snel blijkt dat Fromiss en McChicks elkaar kennen. Tessa komt uit hetzelfde dorp Borne en dan wordt de middag in Amsterdam al snel een Twents onderonsje. Fromiss heeft een cd opgenomen van hun eigen nummers, zodat ze die aan McChicks kunnen laten horen.
Als de nummers door de speakers klinken, straalt er een onafgebroken glimlach op het gezicht van Tessa. Ook Astrid en Phaedra luisteren aandachtig en knikken mee op de beat van de muziek. De laatste noten weerklinken en de meiden van Fromiss zijn heel benieuwd wat de ervaren rockchicks van hun muziek vinden. “Leuk”, is de eerste en gemeende reactie van Tessa, die nog steeds glimlacht. “Maar wat wel opvalt, is dat alle accenten in de muziek hetzelfde zijn. Het klinkt daardoor wat vlak.” “Dat klopt”, zegt Fromiss drumster Janneke Heijne. “Het lijkt teveel op elkaar.” Ook Phaedra en Astrid zijn die mening toegedaan. Tessa vervolgt: “Drum en bas zijn hetzelfde en je hoort ook te weinig verschillen tussen piano en gitaar. Je moet alles uit elkaar trekken, meer dynamiek erin brengen.”
Phaedra: “Wie speelt wat? Dat moet je weten. Dat is arrangeren. In rock worden de partijen vaak gestapeld, maar het wordt spannender en interessanter als ze meer door elkaar heen fietsen.” “Qua timing hoef je met de gitaar en piano ook niet altijd op de accenten van de drum of bas te spelen”, voegt Astrid er aan toe. “Je mag er best een beetje The Police in gooien.” De meiden van Fromiss luisteren aandachtig; totaal niet uit het veld geslagen door wat de professionals tegen hen zeggen. Vooral omdat het waanzinnig interessant is om ‘feedback’ te krijgen van echte profs, maar ook door de passie en geestdrift die Tessa, Astrid en Phaedra hebben. Dat werkt aanstekelijk. En de tips die Fromiss krijgen, daar kunnen ze echt iets mee.
Volgens Phaedra moet Fromiss ook proberen wat meer verschil in de arrangementen van het couplet en refrein te creëren. “Gebruik bij het couplet bijvoorbeeld alleen de toetsen en pas bij het refrein komt de gitaar erbij. Je kunt ook tegenbewegingen maken met de zang. De zanger van Red Hot Chili Peppers beweegt melodisch vaak mee met de akkoorden of de baslijn. Een te gekke band, maar dan vind ik het melodisch wat saai worden. Je kunt de zang veel breder maken.” Tessa vult aan: “In de zang is het vaker beter om los te komen van het ritme.”

Herkenbaar maken

“Hoe schrijven en arrangeren jullie de eigen nummers”, vraagt Janneke aan de McChicks. Tessa antwoordt: “Op veel verschillende manieren. Vaak komt eerst de melodie, maar we kunnen ook zo met een beat beginnen van de bas of drum. Dit is het ritme en dan verzinnen we daar een melodie bij. Je kunt ook een groovy gitaarriff hebben waar je iets bij wilt voegen met de bas, drum en toetsen. Maar bij het arrangeren is het altijd belangrijk dat je niet hetzelfde speelt.” Volgens Astrid maakt het niet zoveel uit waar en hoe je begint. “Als het maar inspireert.” Elk nummer heeft naar de ervaring van Tessa minimaal drie zogenaamde hoeken. Terugkerende melodie, riffjes of ritmes. Stukjes die het nummer typeren of juist herkenbaar maken. Tessa: “In het refrein zit een hoek, in het couplet en in de bridge ook. Als je de hoek herhaalt, wordt het nummer herkenbaar.”

Minder is meer

Het is één ding om te horen dat je bij het schrijven en arrangeren niet alles hetzelfde moet laten klinken, maar op elkaar moet stapelen, waardoor het afwisselender, spannender en dynamischer klinkt. De grote vraag is, hoe breng je dit in praktijk? De meiden van Fromiss en McChicks verhuizen naar het opnamegedeelte van de studio. Pia en Aniek hangen hun gitaren om. Janneke gaat achter de drums zitten; Lieke staat bij de toetsen en Marlijn neemt de microfoon in de hand. Ze staan nog wat onwennig, want de hoeveelheid tips en info galmen nog na. Tessa en Astrid gaan bij Marlijn staan.
“Je zingt te netjes”, zegt Tessa tegen Marlijn. “Het mag soms wat harder en rauwer klinken en ik denk dat je echt veel hoger kunt zingen. Maak contact met het nummer. Laat iedereen het voelen en breng meer verschil aan in je stem om het gevoel te benadrukken.” “Begin eens alsof je voor een klein baby’tje zingt”, oppert Astrid. Ze heeft Marlijn even daarvoor nog een paar goede zangtips gegeven. Astrid is een zeer begaafde zangeres en als je ziet hoe gemakkelijk ze moeilijke zangpartijen kan zingen door het gebruik van de juiste techniek, kun je haar alleen vol bewondering aankijken en voelen dat er nog hoop is om je eigen stem tot nog grotere hoogte te verheffen als je diezelfde techniek eigen maakt. Phaedra gaat naar Lieke toe en geeft haar advies: “Probeer een paar noten te spelen. Less is more. Maak een hoekje, zodat iedereen dat melodietje onthoudt. Speel het intro ook iets hoger. Ik noem dat het speeldoosje. Mensen huilen dan altijd.”
“Denk aan het baby’tje. Let op de woorden en niet zozeer op de timing”, zegt Astrid nog even tegen Marlijn, voordat Fromiss begint te spelen en het geleerde in praktijk probeert te brengen.

 

Bandcoach. Fromiss bij Mc Chicks

 

Spannender

Het nieuwe intro van Lieke klinkt open, gevoelig, kwetsbaar en herkenbaar en als Marlijn begint te zingen, trilt de melodie van emotie. Ineens krijgt het nummer inhoud, beleving en dynamiek. Dit smaakt naar meer. Het advies en begeleiding van McChicks beginnen zijn vruchten af te werpen. Het refrein willen ze juist wat meer tempo geven dan het kwetsbare couplet. Tessa loopt naar Janneke en doet voor wat zij bedoelt met meer tempo.
“Dit is een beetje Coldplay-achtig”, legt ze Janneke uit, terwijl ze een marsritme speelt. Spannend, haast dreigend. Ook Pia krijgt een aantal tips om niet hetzelfde te spelen, maar net even iets anders. “Speel gedempt en dan weer wat opener”, zegt Astrid tegen haar. Ze doet even voor wat ze bedoelt. Als Fromiss het nummer weer speelt, klinkt het inderdaad allemaal spannender en blijkt het ook wel dat de band uit Borne in staat is om eigen werk te maken. Zeker met de tips die ze nu krijgen, kunnen ze straks in hun eigen oefenruimte heerlijk aan de slag.
Toch zijn de Mc Chicks nog niet helemaal tevreden. In hun eigen nummers is altijd de samenzang te horen en ze willen Fromiss laten zien hoe je eenvoudig een achtergrondpartij kunt creëren. Het is leuk en interessant om te zien hoe goed de McChicks op elkaar zijn ingespeeld. Om een harmonieuze achtergrondzang te compileren, luisteren ze goed naar elkaar, geven ze aanwijzingen en volgen elkaars adviezen op. Binnen een paar minuten is er een pakkende achtergrondmelodie, die verbluffend goed klinkt bij het Fromiss nummer.
“We kunnen het hele nummer wel afmaken”, lacht Tessa, “Maar dan wordt het een McChicks-nummer. Het is jullie nummer en jullie moeten het afmaken. Sturen jullie wel even op wat het is geworden.” Dat beloven de dames van Fromiss.
“We hebben zoveel tips gekregen”, zegt Marlijn en anderen kunnen daar alleen meer mee instemmen. Iedereen is voldaan en in de afgelopen uren hebben ze nagenoeg alleen maar geluisterd en gespeeld. Als Fromiss de oefenruimte verlaat, begint McChicks aan hun eigen oefensessie met nieuwe nummers en al zijn ze ongetwijfeld nog ongepolijst, de songs klinken nu al heftig en gaaf. Er zit zoveel talent in de meiden van McChicks dat hun eventuele nieuwe album weer een doorslaand succes zal worden.

Door: Reinout Burgers
Foto’s: Gerard Burgers

 

Note van de redactie: Dit artikel verscheen eerder in Bandcoach 16 - april 2012. Inmiddels is de band Fromiss gestopt. 

 

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email to someone
Reinout Burgers

Geschreven door

Hoofdredacteur

Reacties (0)

Gerelateerde artikelen

Kennispartners

knowledge partners